Home » Nederlands » Ineke in Malawi 2018
Jippieeeee! Daar is onze container dan! Op de dag van mijn vertrek! Alles is heelhuids aangekomen. Met vereende krachten hebben we de container in een uur tijd uitgeladen en de spullen veilig opgeslagen. Onder de lege container wordt de komende week een fundament gemaakt. Dan kan alles er eventueel weer in tot de school klaar is. Veel complimenten gehoord over de wijze waarop de container geladen was. SUPER. 

Heel veel dank aan iedereen die hieraan heeft bijgedragen.

 

 

Super dag! Mijn laatste. Morgen naar Lilongwe, maandag naar het vliegveld, dinsdag avond thuis.
Vandaag eerst meeting met de chiefs over de middelbare school. Vanmiddag ruim 60 gasten op mijn afscheidsfeestje. Vanavond het bericht: de container met school meubilair is onderweg en komt morgenochtend hier aan. Net voor mijn vertrek!

 

 

Nani                                                                                 Patiënten worden geholpen

Met onze gasten op bezoek

bij Father Mwazambumba,

nauw betrokken bij Nazareth

en de bouw van onze school,

en tevens directeur van

Mua Mission Hospital.

De chief medical officer en

de matron hebben ons

rondgeleid. Altijd weer

indrukwekkend: zo weinig

middelen en toch zo veel

mensen helpen.

Ineke, Nani en Colin

Dineetje met parlementslid Juliana Lunguzi. Zij ondersteunt onze plannen voor een middelbare school voor meisjes. Net aangekomen in Malawi: onze Duitse vrienden Markus, Colin en Nani, die speciaal voor de bouw van onze school een Duitse stichting hebben opgericht: de Goeldner Foundation. Samen bezoeken we tijdens mijn laatste dagen hier alle mensen die bij de school betrokken zijn.

 

Op werkbezoek bij een mogelijke aannemer voor de bouw van onze school. Drie kwartier over onverharde wegen naar een achteraf gelegen dorp waar een school met staff houses gebouwd wordt. Op weg naar Nazareth zagen we een verhuiswagen. Zo kan het ook!

 

 

Klik hier om een tekst te typen.

"Onze" kinderen naar kostschool gebracht. Redson (rechts op eerste foto) begint aan zijn eerste jaar, voorzien van lakens, dekens, schooluniform, en na ondertekening van het super strenge school reglement ("no funny haircuts").
Chisomo (rechts) gaat naar het derde jaar als nummer 3 van haar jaar. En Evi, onze ster, doet dit jaar eindexamen.

Deze kinderen zijn de toekomst van Malawi! Dankzij jullie ondersteuning! 
Dank jullie wel namens Redson, Chisomo, Evi, Francis, Matthews en Tadza!

 

 

Kijk! Vrouwen van ons moestuin project gaan naar huis met armen vol groente! De tuin is een groene oase. Het is fantastisch dat het project goed loopt. En de kindjes helpen graag mee!

 

 

100 bomen gekocht. Acacia's. 20 voor Nazareth, 80 voor Mua Parish. En ja, het is een druppel op een gloeiende plaat. Maar het is toch maar mooi WEER een druppel! Wie druppelt er mee?

 

 

Nog maar twee weken en nog zoveel te doen! Reparatie van de auto in Blantyre duurde 5 i.p.v 2 dagen. Iedere ochtend spullen inpakken voor vertrek, iedere avond weer uitpakken want auto niet klaar. Maar nu rijdt-ie weer als een zonnetje! Dus vandaag naar Dedza, bank en boodschappen. En op audiëntie bij Traditional Authority Masasa, de vader van Amoyo. Hij schonk ons 2 geiten voor mijn afscheidsfeestje volgende week (omdat Nazareth schoolgeld betaald voor 2 kleinkinderen). Vandaag al een voorproefje: geitenvlees met msima bij hem thuis.

Nazareth Foundation Malawi voelt zich dankbaar.

Lange rijen bij de bank in Zomba: betaaldag vandaag! Oude koloniale stad met grote universiteit; het dorpsleven waar ik vandaan kom lijkt hier ver weg. Ik verblijf bij een Eritrees-Italiaanse dokter die hier enkele projecten heeft (en bij ons de taal leert), tot onze auto (bij haar monteur in Blantyre) weer tot leven is gewekt. Op de achtergrond: Zomba plateau.

 

 

Soms komt de visboer aan huis, tot grote vreugde van Josefa.

 

 

Naar een bruiloft met de hele bubs. De auto zo vol dat we de cadeaus op het dak moeten binden. Starten doet-ie liever niet, dus vast ritueel: de sterke mannen duwen de volgeladen auto en klimmen er dan pas in.

 

 

 

Zo! Bomen geplant!
Het kleine schopje in de hand van Achisale is bedrieglijk. Er zijn gaten gehakt (met hak en pikhouweel) van 1 meter doorsnee en 70 cm diep. Daarin compost, aarde en na het planten mulchen. Op de foto een guave van eigen teelt. Lekkere vrucht voor desserts. Zoals je kunt zien is het de droge tijd: kale bomen en strokleurig gras.

 

 

 
 

 

Kleurrijke culturele dag in Malawi. Dagje uit voor onze mensen. Chewa en Ngoni dansen door jong en oud. Tot slot maskerdans. Enkele foto's. 

 Maskerdans. Vandaag is de boodschap: "we hebben EERLIJKE politici nodig, niet de corrupte bende zoals heden ten dage. Wees wijs als je in 2019 naar de stembus gaat."

On the road. Vandaag met 3 patiënten naar Dedza Hospital, waarvan twee naar de tandarts. Onderweg inkopen doen op Bembeke markt. Gisteren naar Salima, schoolgeld betalen voor 3 van onze beschermelingen. Onderweg platte band door dikke spijker. Dus maar goed dat Amoyo altijd rijdt. Hij had het zo gefikst.

 

 

 
 
 

Een van onze geiten heeft sinds vanochtend een tweeling!

 

 

Bananenboom in volle bloei. De donkerrode bloembladen krullen omhoog en daaronder zitten de echte bloemetjes waar bananen uit groeien. Bananenoogst van andere boom: 166 stuks. 

 

 

Onverwachte logee naast de twee studenten Chichewa die vanaf dit weekend enkele weken bij ons verblijven. Veridiana, onze hulp in huis, was vanwege ontstoken kies niet in staat om te werken (stel je voor: kiespijn in Malawi, rampzalig). Dus in plaats van rustdag poetsen, bedden opmaken en gasten ontvangen. En een muskietennet met 1000 gaten repareren.

 

 

 
 
 
Nazareth Foundation Malawi voelt zich opgelucht.

Yes! Eindelijk. Eindelijk......
Na 3 maanden van meetings en mensen achter de vodden zitten..... vandaag het officiële verzoek om grond voor de middelbare school ingediend bij de juiste autoriteit, de Boma. 
Getekend door Traditional Authority Kachindamoto (deze zeer sympathieke vrouw zonder kapsones is chief van 1 miljoen mensen, zie foto), de chief van ons dorp en de regionale voorzitter voor lokale ontwikkelingsprojecten. 
Tweede mijlpaal deze week.

 

Voor de eerste keer met mes en vork eten! Evi gaat op reis! Zojuist afscheid genomen. Opgegroeid in een lemen huisje. Vorig jaar heeft ze, met ons op stap, voor het eerst iets van haar eigen land gezien. En nu naar Hong Kong! 
We hebben samen kleding, een koffertje en alle andere benodigdheden verzameld, want ze heeft buiten haar schooluniform amper spullen . En..... geoefend met tafel dekken en bestek gebruiken. Had ze nog nooit gedaan. Ook op kostschool wordt met de hand gegeten. Have a wonderful trip, Evi!

 

 

Mijlpaal: vandaag het officiële verzoek tot installatie van het schoolbestuur voor onze middelbare school voor meisjes aangereikt aan de bisschop. Alle acht bestuurders hadden inmiddels toegezegd (zulke dingen kosten hier veel tijd!). Ik hoop dat we snel onze eerste bijeenkomst hebben. Onderweg op bezoek bij een lagere school (zie foto) en een in aanbouw zijnde middelbare school. De kunst afkijken. De kwaliteit van beide aannemers hebben we als onvoldoende beoordeeld. Niet goed genoeg voor de bouw van onze school!

Tot mijn verdriet moesten we twee bomen kappen (letterlijk met een kapmes). Flamboyants. Door de sterke wortelgroei dreigden twee van onze gebouwen in te storten. Gelukkig kreeg ik voor mijn verjaardag

7 nieuwe boompjes (waaronder 3 mango's en 1 witte en 1 rode guave).

 

 

Wat doe je als je in Malawi bent op je verjaardag? Mandazi kopen op de markt en met z'n allen naar het strand! Eten mee in food warmers voor de picknick. Stukje varen en kijken hoe de dorpsbewoners de was en de afwas doen in Lake Malawi. 

 


Dank jullie wel voor alle goede wensen vandaag!

Vanochtend in alle vroegte naar Balaka (90 km) voor het toelatingsexamen van Redson op Andiamo Secondary School. De zon was nog niet op maar de maan stond gelukkig nog boven de bergen (de lampen van onze auto weigeren dienst). Onderweg bloedrode zonsopgang. De zon wilde laten zien dat ze er ook wat van kan.

 

Een hele ochtend met onze dochter Evi winkelen op de markt. Ze heeft nauwelijks kleding. Op kostschool draagt ze verplicht een uniform. Voor de reis naar Hong Kong heeft ze dus nieuwe spullen nodig. Waaronder een traditioneel Malawiaanse jurk voor de Culturele Avond. Die moet worden gemaakt van Chitenje stof. Maar ook rokken en bloesjes gevonden in de bergen tweedehands kleding (allemaal uit Europa). Met als super koopje een mooie wikkelrok voor 200 Kwacha (25 cent).

tekst te typen.

 

 

De wachter bij ons guesthouse heeft bloemen in het haar! 
Het is hier winter en soms behoorlijk fris. Schoenen-en-sokken-weer. Stukken beter dus dan in Nederland! Wie de warmte wil ontvluchten: kom naar Malawi! We hebben momenteel twee kamers vrij!

 

 

Er gaat niks boven een salade bij elkaar geplukt in eigen tuin!

 

 

 

De kinderafdeling van ons feestje vandaag. Lekker samen kleuren. Veridiana kookt nsima voor 40 mensen. En tot slot filmpjes kijken in de school of dreams. (De geit is helemaal opgepeuzeld en smaakte uitstekend.)

 

 

 

Amoyo brengt de geit die we morgen gaan opeten. Zal niet meevallen nadat ik het beest in de ogen heb gekeken. Maar er komen zo'n 40 gasten. Dus het zal toch wel op gaan! 
(Op de achtergrond onze boomgaard.)

 

 

 

Verjaardag Josefa met picknick aan Lake Malawi. De dag begonnen met een boeket voor de jarige. Na ontbijt de hele bubs in één auto (12 volwassenen en vier kindjes). Kletsen op het strand, kip braden en nsima koken. De pan werd voor ons schoongelikt. Boottochtje in een boomstamboot. En verse visjes mee naar huis. Wat een feest!

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 

Vanavond een ongekende, bijzondere traktatie voor onze mensen: iedereen een HELE vis. Ter ere van de 77ste verjaardag van Josefa. Van die vis blijven alleen een paar graten over. Kop, vinnen, ogen, alles gaat op. Morgen, op de dag zelf, krijgt Josefa sprinkhanen, ook al een lekkernij. Maar ter geruststelling: we eten hier ook bananen en zelfgemaakte pindakaas. Dat gaat met een grote vijzel en dus met de hand, zoals alles hier.

 

 

 

Eindelijk, eindelijk tijd gevonden om Chichewa te leren, de taal hier in Malawi. Braaf huiswerk gemaakt. Heerlijk, net als vroeger. De eerste twee hoofdstukken zijn nog gemakkelijk. Maar dan.......

Mijn eerste vlucht. In een tandem flight met de Zwitserse paraglider Christian Furrer https://www.furrair.ch. Een wonderlijke ervaring. Licht als een vogel zweven boven het schitterende landschap hier in Malawi. Zoe voor video: Facebook NazarethMalawi 

Een van onze gasten wilde graag naar Lake Malawi. Dus de auto weer volgeladen met kindjes. Joe gooide zichzelf steeds met volle overtuiging het water in. Ook al kan hij niet zwemmen en was het water te diep voor hem. Hij vertrouwde er volledig op dat ik hem er wel weer uit zou vissen.

Onze dochter Evi (tweede van rechts) gaat naar Hong Kong! Ze is op haar kostschool uitgekozen om daar een Youth Conference bij te wonen. Daarvoor heeft ze een paspoort nodig. Mensen hebben hier geen geboorte bewijs. In plaats daarvan moesten we, met de chief van haar dorp, naar de Traditional Authority Kachindamoto. De chief was getuige dat Evi echt uit zijn dorp komt. Daarna naar Dedza, naar de District Commissionar, voor een handtekening. 140 kilometer en 6 uur verder hadden we het voor elkaar. Nu kan het paspoort worden aangevraagd in Blantyre (200 kilometer). Dat doen de zusters van haar kostschool. De foto is gemaakt op school tijdens de familie dag, met haar vader, moeder, 3 broertjes en Agogo (ik). Evi is 15 jaar oud en is uit 620 leerlingen gekozen vanwege haar leiderschap, intelligentie en uitgesproken sociale zelfbewustzijn.

Alle chiefs in alle vroegte te gast hier. We hebben het projectplan voor de middelbare school besproken. Ze zijn er erg blij mee. En zullen de brief voor de rijksoverheid ondertekenen die van ons gevraagd wordt. Het is een heel proces, maar fijn dat steeds meer mensen op de hoogte zijn en ondersteuning bieden. De chiefs hebben toegezegd hand en spandiensten te verrichten bij de bouw van de school. Het wordt immers HUN school!

 
Nazareth Foundation Malawi voelt zich gezegend.
15 juni

Maria kan weer zien! Net terug uit Zuid-Afrika voor een geslaagde tweede oogoperatie. Ze is super blij. De operaties zijn betaald met donaties voor dit doel. Maria weet niet hoe ze jullie bedanken kan. Ze kan nu weer voor de 20 weeskinderen zorgen die ze onder haar hoede heeft genomen.

Kennen jullie Teresa nog? De plek waar zij woonde is verkocht aan een buitenlandse investeerder. Alle mensen (8 dorpjes) moeten weg. We hebben voor Teresa een huisje gehuurd in ons dorp (4,50 euro per maand) en een stuk grond gekocht waar ze haar nieuwe huisje kan gaan bouwen (170 euro). Vandaag hebben we Teresa, haar gezin en al hun spullen opgehaald, waaronder 5 geiten en een doos kippen en kuikens. De kuikens gingen er aanvankelijk tussen uit, net als een van de geiten! 2 maal rijden met onze Pick up. Dat is het hele hebben en houden van dit gezin.

 

Baby python verstopt in een houten beeld in de voortuin. Amoyo en Abetha op jacht.

Er gebeurt hier zoveel...... Maar niet alleen hier! De container met school meubilair is geladen en onderweg naar Malawi! Heel veel dank aan alle vrijwilligers: Ruud, Herm, Jos, Rie, Pieter, Joost van der Stok, Mieke en natuurlijk Marc. Dankzij hem hebben we stoelen en tafels!
Hier op audiëntie geweest bij de senior chief Theresa Kachindamoto, de dame op de foto. Zij is, zeg maar, de gouverneur van onze regio. We hebben over de grond voor de school gesproken. Ze is vastbesloten de landelijke overheid zover te krijgen dat ze de grond aan de school toekennen. En het is een pittige dame! Gelukkig heb ik Esme (2) om de tuin water te geven. (!) Houd ik tijd over om bijvoorbeeld wandkleden te maken voor de gastenkamers en te genieten van het moois om ons heen.

 

 

 

Zo vader, zo zoon! Iedere dag een ritje om te oefenen. Kunnen we net zo goed even spelen in Namkokwe River. Baby Joe krijste het uit van plezier. We kwamen met natte kleren thuis.

 

 

 

 

 

 

 

De Canadese paraglider en

documentaire maker Benjamin

Jordan is voor de derde keer

langere tijd te gast in Nazareth.

Zijn sponsor GoalZero heeft

hem 10 super solar systemen

meegegeven. Deze heeft hij

verdeeld over gezinnen met

kinderen die het goed doen

op school. Zij kunnen nu thuis

lezen en huiswerk maken. Want

het is hier altijd om zes uur

donker en niemand heeft

elektriciteit.

Hieronder de finale instructie.

 
 
 
23 mei 2018

Naar Lilongwe. Wat een dag! 5 mannen mee. Amaluza en Aphiri om gaas te kopen voor het hekwerk rond het vrouwenproject (geiten en kippen buiten houden). En samen kennis maken met een mogelijke aannemer voor de middelbare school. Een van zijn bouwprojecten bezocht. Hij blijkt te hebben gebouwd voor Nederlandse paters die wij kennen. Eentje ontmoet. Die was lovend. Het gebouw mooi, degelijk en geweldig goed afgewerkt. Dus waarom nog verder zoeken? Zo gauw we geld bij elkaar krijgen gaan we met hem aan de slag.
Ook mee: Amoyo en Afossa (auto monteur) om de auto te repareren, ergens op een obscure plek in het oude centrum van Lilongwe. Als je de foto's ziet zou je het niet verwachten, maar de boel werkt weer! En Matthews waar ik altijd de boodschappen mee doe. Hij weet alles te vinden. Het was een heel geregel om alles op één dag gedaan te krijgen, iedereen op de juiste plek en uiteindelijk de hele boel weer bij elkaar. Maar het bleek een succesvolle dag. Door het stikdonker terug gereden. Maar dat is een verhaal apart.

 

 

 

Samen met Verdiana en Abetha in de moestuin aan het werk. Aubergine en sla verspenen en suikermais gezaaid. Radijs en gele courgette zijn koplopers.

Nog nooit zelfs maar een selfie gemaakt, maar morgen meteen een vlog vanuit Malawi op Omroep Venlo tijdens Nedinscoplein. De Omroep heeft me gevraagd iets van mijn leven hier te delen. De video filmpjes die ik heb gemaakt worden door de redactie geknipt en geplakt. Het eindresultaat ken ik niet, maar ze maken er vast iets moois van.

Vandaag zijn we Nazareth ontvlucht om eens lekker te relaxen. Onze mensen in de auto geladen en op naar Namkokwe River. Is kwartiertje rijden. Maar het duurde anderhalf uur omdat Josefa onderweg het idee kreeg samen een kip te roosteren. Overal gestopt om te vragen of iemand een kip te koop had. En om overige benodigdheden voor een picknick te verzamelen. Kip slachten, vuurtje maken en heerlijk op een steen in het water zitten en luisteren naar het rustgevende geluid van snelstromend water.

Nu ik dagelijks met Amoyo onderweg ben om hem mijn auto en in de bergen te leren rijden, kunnen we net zo goed vis kopen op de markt in Golomoti. De plek om vis te vervoeren is de buitenspiegel.

 
Nazareth Foundation Malawi heeft een bericht gedeeld.

Matthews doet woensdag examen. Daarna komt hij weer naar Mganja. Als lid van onze gemeenschap en als paraglider.

 

Matthew Hau-Hau

EXTENDED FAMILIES

In the rural areas of Malawi, many families are extended.
this is what I pictured when I heard of extended family for the first time and now I can have a real view.
many households in one village almost 70% are relatives, How cool is that  ?

photo credit: Me
Mkwaila village

 

 

Hoera! Amoyo heeft zijn rijbewijs gehaald. Vanaf nu zal hij mijn vaste begeleider en mede-chauffeur zijn als ik met de auto onderweg ben.

 

 

Na hectische week vandaag op bezoek bij Agogo die het ziekenhuis heeft verlaten en bij haar zoon in Dedza verblijft tot de controle volgende week. Ze is behoorlijk opgeknapt. Het was op de rand van een fikse beroerte. Ik had vier kleindochters en drie achterkleinkinderen meegenomen. Daarmee eerst naar Dedza market. Amaidolika (25) was nog nooit in Dedza geweest!!! Donderdag is Maria Chilale in Nazareth aangekomen. Ze is op weg naar Zuid-Afrika voor de tweede oogoperatie. Maar omdat daar rellen zijn blijft ze nog even hier. Drie Spaanse dames die, net als wij, Maria ondersteunen kwamen mee ter kennismaking. Heel bijzonder! Afgelopen maandag en dinsdag zijn er mensen van het Forest Ministry uit Lilongwe geweest. Zij moeten de aanvraag om land voor de middelbare school beoordelen. Ze waren erg streng. We moeten een projectplan bij de aanvraag voegen waarin wordt onderbouwd waarom we zo'n groot stuk nodig hebben (herbebossing). Alle chiefs waren erbij. Als ik het projectplan dit weekend af heb moeten we het eerst met Jan en alleman bespreken voordat we het naar het ministerie kunnen sturen. Fingers crossed!

 

 

Een mooie start van ons moestuin project voor vrouwen. Na de uitleg vanochtend hebben zich al 36 vrouwen aangemeld. We hebben plaats voor maximaal 50 vrouwen. Ze hebben zichzelf in groepjes verdeeld met mooie namen als Tijanjani: "let us unite" en tilimbike "let us be strong together". De chief en councillors waren er ook om de bijeenkomst te openen en te sluiten. Hun vraag: waarom alleen vrouwen? Mijn tegenvraag: wie kookt er altijd?

de deelnemende vrouwen

 

de chiefs: 3e van links: Chief James

Vandaag was ik een Florence Nightingale. Werd uit bed gehaald om Amai Anaselika (84) naar het ziekenhuis te brengen. Zij was bij het koken van de ochtendpap in elkaar gezakt. Ze kon niet meer lopen en was maar half aanspreekbaar. We hebben haar de auto ingetild en bij het lokale health centre er weer uit. Één van de vier bedden werd vrijgemaakt. De vier jonge moeders van de die nacht geboren baby's (allemaal meisjes, aanwas voor onze school!) zaten met hun families op de grond. Hoge bloeddruk (boven de 200). Daarom naar het ziekenhuis in Dedza. De hele familie mee. Weer de auto inhijsen. 30 kilometer haarspeldbochten. Uiteindelijk is ze opgenomen. Thuiskomend, had haar achterkleindocher een teen verbrand aan het kookvuur. Schoongemaakt en brandzalf erop. Esmee (2) moest er behoorlijk van huilen, na even drinken bij haar moeder nam ze het mij niet meer kwalijk en zwaaide vrolijk "bye bye"!

2 mei 2018

Inmiddels 35 zakken pinda's geoogst. De vrouwen leggen de pinda's op de grond om te drogen. Dat duurt een week of twee (als het droog blijft). Daarna gaan ze weer in zakken en worden ze opgeslagen. Als we ze gaan gebruiken moeten ze eerst gepeld. Er zitten dus heel wat uren werk in, voordat je een pinda op je bord hebt!

De regentijd zou voorbij moeten zijn. Geen regen tot november of december. Dat betekent oogsttijd. Zoals op de foto: pinda's. Wij hebben een goede opbrengst dit jaar. Maar omdat het blijft regenen (klimaatverandering) moeten we snel oogsten, anders gaan de pinda's uitlopen en gaat alles verloren. Daarom hebben we al onze buurvrouwen ingeschakeld om te helpen. De kindjes krijgen we er gratis bij.

Met neef Joost naar Lake Malawi. Konden we net zo goed meteen de buurkindjes meenemen. Met zes volwassenen en kinderen in één auto. Geweldig veel plezier gehad. Zowel kinderen als volwassenen hadden het meer nog nooit gezien en moesten eerst wennen aan al dat water. Daarna was het stoeien geblazen. Het meer is 600 kilometer lang en 50 breed. Aan het einde kregen we bezoek. .......

Achisale doet niets liever dan met mij samen in de tuin werken. Vandaag hebben we groenten ingezaaid. Daarna onverwacht naar Dedza (40 km bergop) voor een ontmoeting met mensen van Manos Unidas. Deze Spaanse donor organisatie heeft ons irrigatie project gesponsord. We hebben met hen ook gesproken over de middelbare school. Nu kunnen we een projectvoorstel gaan schrijven en bij hun indienen. Toen in het donker de berg weer af. Je moet er wat voor over hebben! Morgen beginnen we aan de pinda oogst.

 
1 uur
 

Aan de ene kant bos en heuvels, aan de andere kant moeras en rivier en dat 50 kilometer lang. Dat is Liwonde National Park. Olifantenmest voor de deur van ons nachtverblijf, pootafdrukken op de weg, omgeduwde bomen (speelgoed voor de adolescenten, maar geen olifanten te zien op onze landsafari. Wel Waterbucks, Impala (rank en slank), warthogs, baboons en velvet monkeys. En vogels! Wow. Fisheagles! Kingfisher. We wilden het park net verlaten, toen er een olifant uit het groen tevoorschijn kwam. Op advies van de parkwachter terug het park in. En zie: een hele olifanten familie!

 

 

 

 

 

 

 

Nazareth Foundation Malawi

21 uur
 

Mijn 18e of 19e keer in Malawi en nu voor het eerst op safari. Als bedankje voor Mr Betha (eerste foto) en Mr. Amoyo. En om neef Joost wat meer van het land te laten zien. Onze eigen leeuw brulde vanochtend niet. Accu leeg! Het zware ding moest door heel het dorp geduwd voor dat hij aansloeg. Langs de Shire rivier veel hippo's gezien en enkele krokodillen. Die kunnen meer dan 100 jaar oud worden en dat is ze aan te zien.

Ik vind steeds meer mijn draai hier. Ik was toch wel erg moe. En ik mis Nico meer dan verwacht. Ik moet nu zelf rijden. Spannend. Maar toch vooral leuk in onze Toyota Hilux die brult als een leeuw en rinkelt als kerstklokken. Op de bovenste foto Thomas met een van de laptops van Rob of Kim. Hij is jullie super dankbaar! Nog anderhalf jaar en dan is hij klaar met zijn studie ontwikkelingseconomie. Hij wil zich daarna gaan inzetten voor de gemeenschap hier. Op de onderste foto Veronica, zusje van Thomas. En ook al zo intelligent. Het is voor meisjes zoals zij dat we de middelbare school gaan bouwen. Nu zit ze op 35 km afstand in de kost. Gelukkig bij Mr Chipojola, een aardige man die voor ons timmerwerk heeft gedaan. Hij heeft maar liefst 20 kinderen in de kost en verzorgt ze als waren het zijn eigen kinderen. Veronica brengt een mand pompoenen en bananen om te bedanken dat we haar schoolgeld betalen net als dat van Thomas.

Links Anaselika, stamoudste van ons dorp. Ze kwam vanochtend in alle vroegte om me te begroeten. Ze ziet bijna niks meer. Maar met deze bril uit onze collectie ging het weer een beetje. Ze was er super trots op. Rechts Theresa Felipo. Zij kwam met slecht nieuws. Ze heeft zich met haar kinderen 10 jaar geleden nieuw gevestigd in een gebied voor vrije vestiging. Gisteren kwam er echter een witte man die beweerde de eigenaar te zijn van de grond. Alle mensen moeten weg of ze willen of niet. Ik ken Theresa al 16 jaar. Zo gauw ze wordt weggestuurd van haar huis en land zullen we haar voorlopig opnemen in Nazareth tot we een oplossing voor haar hebben gevonden.

Dit is de 14-jarige Chisomo met haar moeder Linda. Nazareth betaalt haar schoolgeld. Ze gaat naar een goede middelbare kostschool. Morgen start het derde semester van haar tweede jaar. Ze is 5de van haar klas van 75 kinderen. Maar omdat ze een onvoldoende had voor wiskunde zat ze in zak en as. Na een goed gesprek is ze toch nog opgewekt vertrokken.

 

Vanmiddag de gezinnen van de mensen die bij ons werken te gast. Samen gegeten. Nsima met kip en witte kool. Van de kip wordt alles van teen tot kam opgesmikkeld.

Heelhuids in Nazareth aangekomen. Het is hier een waar paradijs. Josefa heeft er voor gezorgd dat er overal bloemen staan. Er zijn veel prachtige vlinders en nestjes met jonge vogeltjes. Alles is nog volop groen. Vandaag en morgen eerst bijkomen van de reis.

 

 

 

Wat ik ga doen in Malawi? Bijvoorbeeld de Nazareth Secondary School for Girls bouwen en besturen. Wil je hier meer over lezen? Het projectplan is nu te vinden op onze website:
https://www.malawivillage.nl/nederlands-1/secondary-school